Browse Priscian

GL page

(e.g. 10, 10b)

Search for glosses

(e.g. 14a6)

Search in:

 
(Or search for Old Irish forms.)

Grammatici Latini II, p. 337: Priscian, book 7 (De ceteris casibus)

previous pagenext page

Point to any link below for more information. Note that the text of Priscian below is that of Hertz’s edition, and that of the St Gall manuscript may differ. (See introduction for further notes.)

II 337,1«siti atque exterritus aestu».
129a19n337,1book 752 asperque siti ..: (m.l.) virgilius
II 337,2idem in VI:
II 337,3«saeuumque securi /
129a20o337,3book 752 +[sae]vumque ..: (m.l.) virgilius
II 337,4aspice Torquatum et referentem signa Camillum».
II 337,5Cato in epistula ad filium: «ex dolore, ex febri, ex siti, ex
II 337,6medicamentis bibendis». non tamen conuertitur regula: non enim in e
129a23337,6book 74142 convertitur: " (ibid.) enim: "
129a23p337,6129a1book 7543 convertitur: (m.l.) .i. is ecen foxlid/ in í ⁊ in .e. ua/nd ainsid téte/ in em ⁊ in .im./ ní ecen immurgu ain/sid in .im. ⁊ in em/ oacach/ foxlid tete/ in .í ⁊ in e..
[‘i.e. necessary is an ablative in ī and in e from the accusative which ends in em and in im. Unnecessary, however, is an accusative in im and in em from every ablative that ends in ī and in e’] [analysis]
II 337,7et in i desinentia etiam accusatiuum omni modo in em et in im
II 337,8terminant.
II 337,9in as quoque terminantia, quando sunt gentilia, ablatiuum in i
II 337,10proferunt: Arpinas ab Arpinati, Capenas a Capenati. et rationabiliter;
II 337,11ueteres enim huiuscemodi nomina in is proferebant, hic et haec
II 337,12Arpinatis dicentes, unde neutrum hoc Arpinate. docuimus autem, quod
129a29337,12book 758 (m.l.) ┼- (capenate Ms.)
II 337,13omnia, ex quibus neutra transfigurantur in e exeuntia, per i faciunt
II 337,14ablatiuos, ut hic et haec regalis et hoc regale ab hoc et ab hac
II 337,15regali; sic ergo hic et haec Capenatis et hoc Capenate ab hoc et
II 337,16ab hac Capenati. nec mirum declinationem perfecti seruari in his, cum
II 337,17etiam accentum soleamus seruare, quamuis a in finali sit syllaba, quae in
129a36337,17book 74121 a: .- (ibid.) quae: .-
II 337,18perfectis erat paenultima: Capenâs, Arpinâs, Ardeâs. quod autem
II 337,19per syncopam haec proferuntur, uetustissimorum usus comprobat. Cato in
II 337,20I originum: «sed lucus Capenatis». idem in eodem: «si quis
II 337,21mortuus est Arpinatis, eius heredem sacra non secuntur». idem
II 337,22in eodem: «populus communiter Tusculanus, Aricinus,
II 337,23Lanuuinus, Laurens, Coranus, Tiburtis, Pometinus, Ardeatis». idem
II 337,24in oratione, qua suasit in senatu Samnitis dixit pro Samnis:
II 337,25«accessit ager, quem priuatim habent Gallicus, Samnitis,
II 337,26Apulus, Bruttius». Laurentis etiam pro Laurens dicebant. Ennius in
II 337,27annalibus:

 

previous pagenext page